Wysokość odprawy pieniężnej

W myśl art 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. (w/w) odprawa pieniężna przysługuje w razie rozwiązalna stosunku pracy, co oznacza, że prawo do tej odprawy powstaje w momencie rozwiązania stosunku pracy, a nie np. w chwili, w której miał się kończyć bieg okresu wypowiedzenia. Jeżeli więc z woli stron następuje skrócenie okresu wypowiedzenia, to roszczenie o odprawę powstaje w dacie, którą wskazano jako dzień rozwiązania stosunku pracy na mocy czynności prawnej, skracającej okres wypowiedzenia.

Zgodnie z art. 48! § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p,, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniosł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Dotyczy to również wypłaty odprawy pieniężnej, o ile dłużnik-praco- dawca, nie wypłaci jej pracownikowi w dniu rozwiązania stosunku pracy. Wysokość odprawy pieniężnej uzależniona jest od łącznego stażu pracy danego pracownika. I tak – zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1-3 w/w ustawy – przysługuje ona w wysokości:

– 1) jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował łącznie mniej niż 10 lat,

– 2) dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował łącznie 10 lat, lecz mniej niż 20 lat,

– 3) trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował łącznie 20 lat i więcej

Przy ustalaniu łącznego stażu pracy danego pracownika należy uwzględniać wszystkie okresy zatrudnienia, bez względu na sposób ich ustania i bez względu na przypadające między tymi okresami przerwy w zatrudnieniu.

Tajemna wiedza

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>