Rażąco niska cena

Bez względu na to, czy cena stanowi jedyne kryterium oceny ofert, czy też zamawiający wprowadzi również kryteria innego rodzaju, zawsze może zaistnieć problem związany z zastosowaniem przez wykonawcę rażąco niskiej ceny, co stanowi podstawę do odrzucenia oferty (art. 89 ust. 1 pkt 4 pzp). Ustawodawca nie wprowadził do pzp definicji pojęcia rażąco niskiej ceny, dlatego w tym zakresie można się odwołać na początek do wykładni językowej, w której „rażący” oznacza „dający się łatwo stwierdzić, wyraźny, oczywisty, niewątpliwy i bezsporny”. Można również przyjąć założenie, że rażąco niska cena ofertowa odbiega od cen obowiązujących na danym rynku i to tak radykalnie, że przy dochowaniu przez wykonawcę należytej staranności nie będzie on mógł zrealizować zamówienia z zyskiem. Cena rażąco niska jest zatem to kwotą, która nie pozwoli na utrzymanie rentowności wykonawcy z punktu widzenia realizowanego zamówienia.

Zgodnie z wyrokiem ZA z 23 marca 2007 r. (UZP/ZO/0-297/07) o cenie rażąco niskiej można mówić wtedy, gdy przy zachowaniu reguł rynkowych wykonanie zamówienia będzie dla wykonawcy nieopłacalne, a więc zaproponowana cena okaże się niewiarygodna i oderwana od realiów rynkowych. Do tej kategorii kwalifikuje się także oferowanie towarów poniżej ceny ich zakupu lub wytworzenia albo oferowanie usług za bardzo małą, symboliczną wręcz wartość. Ugruntowana linia orzecznictwa KIO wskazuje, że ceną rażącą jest cena niewiarygodna, nierealistyczna w porównaniu do cen podobnych zamówień, wskazująca na realizację zamówienia poniżej kosztów wytworzenia przedmiotu zamówienia14. W wyroku KIO z 8 lipca stwierdzono, że nie istnieje arytmetyczny miernik, który pozwoliłby na obliczenie ceny rażąco niskiej: „np. jest tańsza o więcej niż 40% czy 50% od średniej ceny wszystkich złożonych ofert albo niższa o tyleż samo od wartości szacunkowej zamówienia”. Dlatego zamawiającym w podjęciu decyzji, czy mają do czynienia z rażąco niską ceną, pomóc mogą konkretne przykłady, w szczególności takie jak wyrok z 8 lipca 2011 r. (KIO 1320/11), gdzie różnica między ofertą najkorzystniejszą a ofertą kolejną – złożoną przez odwołującego – wynosiła 18,33%. Izba uznała, że odwołujący nie przedstawił dowodów na poparcie tezy, że oferta najkorzystniejsza zawiera cenę nierealistyczną lub niewiarygodną. Szacunkowa wartość wynagrodzenia ustalona przez zamawiającego wynosiła 4 097 560, 97 zł, natomiast na realizację zamówienia zamawiający zamierzał przeznaczyć 5 040 000, 00 zł brutto. Jak widać, KIO odniosła analizowaną cenę zarówno do następnej w kolejności oferty, szacunkowej wartości wynagrodzenia wykonawcy oraz kwoty, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na wykonanie zamówienia. Tego rodzaju trzy mierniki oraz wzajemne relacje procentowe pozwalają uznać podejrzenie zastosowania rażąco niskiej ceny za zasadne.

Tajemna wiedza

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>