Prawo wytoczenia powództwa służy tylko syndykowi

Czynności prawne upadłego, dokonane pod tytułem obciążiiwym w ciągu sześciu miesięcy przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości z małżonkiem, krewnym lub powinowatym w linii prostej, krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego stopnia włącznie, albo z przysposobionym lub przysposabiającym, są w stosunku do masy upadłości bezskuteczne (art. 55 pr. upadł.). i w tym przypadku czynności te są bezskuteczne w stosunku do masy upadłości z mocy samego prawa. Tym razem jednak strona uzyskująca korzyść, nie może bronić się zarzutem, że nie wiedziała o istnieniu podstawy do ogłoszenia upadłości. Ponadto ustawodawca do zaskarżania czynności prawnych, upadłego zdziałanych ze szkodą wierzycieli, nakazuje stosować przepisy Kodeksu cywilnego z odmiennościami wynikającymi z prawa upadłościowego.

Przepisy Kodeksu cywilnego, o których mówi ustawodawca, to art. 527-534 k.c. Prawo wytoczenia powództwa służy tylko syndykowi i wygasa po roku od daty ogłoszenia upadłości, jeżeli nie wygasło wcześniej. Termin roczny nie ma zastosowania, gdy żądanie uznania czynności za bezskuteczną zgłoszone zostało w drodze zarzutu (art. 56 pr. upadł.).

Syndyk może wejść na miejsce powoda do sprawy wszczętej przez wierzyciela, który zaskarżył czynności upadłego. W tym przypadku, jeżeli po- zwanym był także upadły, postępowanie w stosunku do niego będzie umorzone po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Z odzyskanej części majątku upadłego syndyk zwróci wierzycielowi poniesione przez niego koszty procesu. W razie umorzenia lub uchylenia postępowania upadłościowego przed ukończeniem sprawy, wierzyciel, który wszczął sprawę, może prowadzić dalej proces, obejmując go w stanie, w jakim wówczas będzie się znajdował. Wierzyciel, który na mocy wyroku, uznającego czynność upadłego za bezskuteczną, otrzymał przed ogłoszeniem upadłości jakiekolwiek zaspokojenie, nie jest zobowiązany wydać masie tego, co otrzymał (art. 57 pr. upadł ).

Jeżeli zatem czynność upadłego jest bezskuteczna, choćby z powództwa wierzyciela, wszystko, co ubyło z majątku upadłego lub co wskutek tej czynności nie weszło do jego majątku, winno być wydane masie upadłości, a gdy wydanie w naturze nie jest możliwe, winna jej być wydana równowartość w pieniądzach. W tych przypadkach świadczenie wzajemne osoby trzeciej winno być jej zwrócone, jeżeli znajduje się w masie upadłości oddzielnie od innego majątku lub o ile masa świadczeniem tym się wzbogaciła. Jeżeli warunki te nie zachodzą, osoba trzecia ma prawo wierzytelność stąd wynikłą zgłosić do masy upadłości (art. 58 pr. upadł ).

Tajemna wiedza

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>