Komu nie przysługuje odprawa pieniężna

Odprawę pieniężną – według art. 8 ust. 2 w/w ustawy, ustala się według zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Sposób obliczania tego ekwiwalentu określa rozporządzenie Ministra Pracy, Płacy i Spraw Socjalnych z dnia 21 października 1974 r. w sprawie pracowniczych urlopów wypoczynkowych (Dz.U. Nr 43, poz. 259 z późn. zm.).

Maksymalna kwota odprawy – zgodnie z art. 8 ust. 2a w/w ustawy – nie może przekroczyć kwoty 15-krotnego najniższego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy.

Odprawy wypłacane są ze środków zakładu pracy, przeznaczonych na wynagrodzenie. Zakład pracy nie może bronić się przed wypłatą odpraw swoją trudną sytuacją finansową. Przepisy prawne bowiem nie uzależniają wypłaty odpraw dla pracowników od możliwości finansowych pracodawcy. Pracownicy mogą dochodzić wypłaty należnych im odpraw pieniężnych przed sądami pracy. Odprawa przysługuje niezależnie do:

– odszkodowania z art. 361 k.p.,

– odszkodowania z art. 7a w/w ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r.,

– odszkodowania na podstawie art 45 § 2 k.p. w zw. z art. 47’k.p. (uchwała Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1990 r. – 111 PZP 22/90, OSN z 1991 r,, Nr 5-6, poz. 64).

Zgodnie z art. 8 ust. 3 w/w ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. odprawa pieniężna nie przysługuje jednak pracownikowi:

– a) który do dnia rozwiązania stosunku pracy przyjął propozycję zatrudnienia w zakładzie pracy przejmującym w całości lub w części mienie dotychczas zatrudniającego go zakładu albo w zakładzie pracy powstałym w wyniku takiego przejęcia,

– b) który po rozwiązaniu stosunku pracy rozpoczyna działalność gospodarczą na własny rachunek lub w ramach spółki albo spółdzielni w związku z przejęciem określonych składników mienia ruchomego lub nieruchomego zakładu pracy dotyczy to także pracownika, który w chwili rozwiązania stosunku pracy jest wspólnikiem w spółce lub członkiem spółdzielni dokonującej takiego przejęcia,

– c) zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy i otrzymującemu emeryturę lub rentę albo zatrudnionemu w innym zakładzie pracy w pełnym wymiarze czasu pracy lub w kilku zakładach pracy łącznie w pełnym wymiarze czasu pracy,

– d) prowadzącemu działalność gospodarczą na własny rachunek,

– e) prowadzącemu gospodarstwo rolne o powierzchni użytków rolnych powyżej 5 ha przeliczeniowych albo gospodarstwo stanowiące dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów podatkowych, z którego wysokość podatku rolnego przekracza wysokość z 5 ha przeli czeniowych.

Tajemna wiedza

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>